بيماري ارتفاع را بشناسيم
منطقه مرگ از ارتفاع 26 هزار فوتي (8000 متري ) آغاز مي شود؛ اما واکنشهاي مرگبار در قبال ارتفاع منحصر به قلل مرتفع نمي باشد. اين واکنشها در ارتفاعات متوسط تر هم ممکن است رخ دهند. بايد به جهت جلوگيري از بروز مخاطراتي تهديد آميز، آنها را بشناسيم و درمانشان کنيم.

1- بيماري ارتفاع يا AMS . بيماري ارتفاع حتي در ارتفاع 6500 فوتي (2000 متري ) هم ممکن است بروز کند. اما معمولاً در بالاي ارتفاع 8 هزار فوتي ( 2500 متري ) خود را نشان مي دهد. نشانه هاي آن منگي شديد، سردرد، از دست دادن اشتها، تهوع، خستگي شديد، گيجي و بي خوابي مي باشد. جهت درمان آن، ارتفاع را تا جايي که احساس خوبي قبلاً داشتيد، کم کنيد و مدت بيشتري را جهت هم هوايي صرف نماييد.
2- جمجمه ضربان دار. اگر پس از مصرف آب، ضربان متوقف نشود، محتملاً علت آن عدم اکسيژن کافي مي باشد. دکتر توماس دانيز ، پزشکي که تخصصش پزشکي کوهستان است، مي گويد: «ادامه صعود در صورت سردرد